De kosmische klok: Psychologie voor het Aquariustijdperk

Indien u de liefde van de geestelijke hiërarchie en de liefde van de meester voor zijn leerling overdenkt en u voelt de liefde waarmee de meester zegt ‘Ik kan je niet verlaten, ik zal je niet verlaten’ dan voelt u dat die liefde voortkomt uit de Vader-Moeder God. Het is dezelfde liefde waarmee Jezus tot zijn discipelen zei toen hij hun verliet: ‘Ik zal jullie niet zonder bescherming laten. De Trooster zal komen en zal jullie alles leren.’ De Trooster als de Heilige Geest geeft ons de lering waardoor we niet alleen gelaten worden om rond te zwalken in onze eigen zee van onzuiverheden, in ons eigen onderbewustzijn, in ons eigen karma. We worden niet alleen gelaten, omdat de leraar ons de leringen heeft nagelaten. 

Een van de grootste voorbeelden van de liefde van de geestelijke hiërarchie is de leer betreffende de kosmische klok. De kosmische klok is de Trooster. Het is de vertegenwoordiger van de Heilige Geest die bij ons blijft nadat de meester ten hemel is gevaren, terwijl de engelen opstijgen en neerdalen over de ladder van het leven. 

Spiralen van liefde waarin wij opstijgen
Het doet mij veel plezier u vandaag de lering over de kosmische astrologie te mogen geven. De spiralen die zich ontvouwen op deze klok zijn spiralen van liefde – de liefde die ons verheft, de liefde waarbij het verterende vuur van allen die ons zijn voorgegaan, die aspecten heeft getransformeerd die niet toegestaan zijn in de heilige cirkel van de AUM. Ik wil beginnen met een gedicht van Robert Frost, dat me altijd dierbaar is geweest en ik ben er zeker van dat het u ook dierbaar zal zijn. Het vertelt over de spiralen, de vurige kern en de last van het karma, die wij dragen. 

‘Stoppend bij bossen op een avond dat het sneeuwt’

Van wie zijn deze bossen, die ik denk te kennen 
Zijn huis is in het dorp, maar 
Hij zal mij hier niet zien stoppen 
Om te aanschouwen hoe zijn bossen besneeuwd raken. 

Mijn kleine paard zal het vreemd vinden 
Om te stoppen zonder een boerderij in zicht 
Tussen de bossen en het bevroren meer 
Op de donkerste avond van het jaar. 

Hij geeft het paardentuig een ruk 
Om te vragen of er iets is misgegaan 
Het enige andere geluid is het geruis 
Van een kalme bries en wat sneeuwvlokken. 

De bossen zijn lieflijk, donker en diep 
Maar ik heb beloften na te komen 
En vele kilometers te gaan voor ik kan gaan slapen 
En vele kilometers te gaan voor ik kan gaan slapen. 

De avondsneeuw staat voor de vurige kern van de IK-BEN-Aanwezigheid waaruit de ziel afdaalt – spiralend door de kosmische klok naar zijn kosmische bestemming. En hier vinden we onszelf op een bepaald punt op die bestemming. We staan op een bepaald punt op de kosmische klok; en we mogen niet dralen want we hebben nog vele kilometers te gaan en beloften gestand te doen. We moeten spiralen doorlopen en onze toezeggingen aan de Heren van de Vlam, de geestelijke hiërarchie en de mensheid nakomen. En voordat we ons stoffelijke lichaam te ruste leggen en dit sterfelijk omhulsel afleggen, moeten we die beloften vervullen en die toezeggingen nakomen; en we hebben nog vele kilometers te gaan. 


Bron: De Kosmische klok Brochure in het Nederlands – 45 pag. – . Verkrijgbaar bij Amethistpers webshop
Oorspronkelijke uitgave: The Cosmic Clock: Psychology for the Aquarian Man and Woman by Elizabeth Clare Prophet

The Summit Lighthouse Holland

Keeper of the Flame

X
X